Kadim dostum Hamza Çelenk’in “Dervişe Sitem” kitabından sonra beklenen kitabı “Bana Yarından Bahset” Beyan Yayınları arasında yayımlandı.
Bana Yarından Bahset

 

Abdulvehap Ballı’nın kaleminden“Bana Yarından Bahset” kitabının
güzel yorumu.

‘’Kadim dostum Hamza Çelenk’in “Dervişe Sitem”
kitabından sonra beklenen kitabı “Bana Yarından Bahset” Beyan Yayınları
arasında yayımlandı.

Pirim, bizi bekletmedi. Sözüne sadık kaldı. Kalem
sahibinden beklenen de bu değil mi? Sözün kemale ulaşamayacağı bir hakikat. Mühim
olan, yola revan olmak. Bize de kitabın ismini fısıldamak düştü.

Kitaplar, yazarları için bir çocuk mesabesindedirler.
Onlara o suret üzere bakarlar. O suret üzere muamele ederler. Buna hakları
vardır. Çünkü çilesini çekmişlerdir. Çile, yol ister. Yol, yoldaş ister. Ondan
mıdır dervişe pir, pire derviş gerek.

Kitabın türü deneme, yazarı ise bir sosyolog. Haliyle
vakti kuşanmak, şehre münker bulaştıranlara eşikten seslenmek gerek. Kırmadan,
dökmeden, kem söze yeltenmeden. Yazar da bu minval üzere yol alıyor. Düne ve
güne dair terkisinde kelamı olanlara sesleniyor. Ekmeğini aynı sahana
bandıranlara. Bize yani hepimize.

Bir daha okuruz diye altını çizdiğimiz kitapların
çoğunu okumadık belki ama zulamızda hep devrik cümleler biriktirmekten de geri
durmadık. Sözümüze sadık kaldık. İlk gün misali. Eğmeden, bükmeden. Lama cime
itibar etmeden.

Ne güzel söylüyorsun pirim:

“Adam, kucağında Hubel ile dolaşır; helalinden
alıp yediğim helvamın putluğundan dem vurur.”

Olsun pirim, olsun. Onlar
gözümüzün içine baka baka konuşadursunlar. Konuştukça biz susacağız. Konuştukça
biz ketumlaşacağız. Ve konuştukça biz utanacağız. Şehri onlara bırakacağız. Kerahet
basmadan şehri terk edeceğiz. Çarıklarımıza şirk bulaşmasın diye. Ahitlerimize
gölge düşmesin diye.

 

onlar

efendilerini sevdiler

atlarını

avratlarını sevdiler

çekip gitmeyi

ihanet etmeyi

sonra

çarmıhtaki
İsa’yı

 

 “Biz ise kitaba sığınalım pirim,
yalnızlığımıza sığınalım.”

Günahı sualinde saklı sorular sormaya, efendileri
olmayan öyküler dinlemeye devam edelim. Altı güne, yedi kat göğe ve bir arza
yemin edelim.

Yemin edelim ki,

“Bakışlarımız haram ehlinin buğday ekmeğine tamah
etmesin.”

Dedim pirim:

Vakit vakte gebe kalmadan “Bana Yarından Bahset!”

“Dedi:

Her gün yeni bir anlam için yol almazsan, içindeki
umuda azık eklemezsen tüketirsin kendini.

Dedim:

Nasıl olacak?

Dedi:

Söze anlam kat. Kem söz deme. İlle de diyeceksen
onu zalime sakla.

Dedim: Eyvallah pirim!”

Editör: İsmail KAYA

Bu Habere Tepkiniz Nedir? Bu haber 2018-10-15 08:25 tarihinde yayınlandı. 649 Defa okundu.