Penc sal buhrin li ser firqeta te ey kakilé dile min Pişti tu çûyi hâr bûn éş û derdé seré min.
Mehmet Cömert

Mehmet Cömert

mehmet.comert@kahtahaber.com





 Penc sal buhrin li ser firqeta te ey kakilé dile min
Pişti tu çûyi hâr bûn éş û derdé seré min.
Yalnız başına hep,ne bir dost ne de kardeş
Gün doğmadan tarlayla tutar zorlu bir güreş

Yürürken mübarek sanırsın esen bir fırtına
Bir de görsen binmişken kör katıra
Oturmak dinlenmek hiç bilmediği şeyler
Eldeki işi hemen bir çırpıda hal eyler
Kızmasın bir..yumar gözünü açar ağzını
Düzler müstehakkın aba ve ecdadını
Her dem tüten ocağı aynen bir köy konağı
Geceye kalmış her garibanın sığınağı
Güneşin kavurduğu yüzde çizgiler derin
Belli ki çemberinden geçmiş hain feleğin
Sonbahar kuşları gibi uçtu uzaklara
Hasretinden komşusu osman göçtü mezara
Tepeden süzerken gözleri qavık deresini 
Duymadı kulaklarım kükreyen o aslan sesini
Bir zamanlar hayat kokan o serin pınar
Şimdi hicranıyla derbeder gönlümü yakar
Ey dertlerin kanı, hey asırlık ulu çınar!
Dön, Allah'a koş,onda her derdin ilacı var



Bu Yazıya Tepkiniz Nedir? Bu yazı 1 yıl önce yayınlandı. 1147 Defa okundu.