Yine kara bulutlar sarmış yüreğimi öbek öbek… Coşkun nehirler misali akıtıyor gözlerimden yaşları.
Şüheyla Şengül

Şüheyla Şengül

suheyla.sengul@kahtahaber.com





 Yine kara bulutlar sarmış yüreğimi öbek öbek… Coşkun nehirler misali akıtıyor gözlerimden yaşları.
Tutamıyorum, engel olamıyorum, unutamıyorum içimdeki o hiç ölmeyecek savunmasız insanı.
Neden diyorum neden, kirlendi dünya bu kadar sanki…
Artık korkuyorum televizyonu açmaya, gazete okumaya…
 
Hangisine ağlasın ki yüreğim; Her güne bir yenisi eklenen ve gün geçtikçe daha hunharca hal alan cinayetlere mi, adına kader dediğimiz o kazalara mı, savaş başlığı altında katledilen masum insanlara mı? Yoksa elini ağzını bağlayıp savunmasız bir şekilde şehit edilen Savcıya mı?
 
Nasıl kıydınız, annesinden, babasından, eşinden, çocuğundan ayırmaya, nasıl kıydınız?
Ne suçu vardı anlayamıyorum… Ağla güzel ülkem hüngür, hüngür ağla. Dünyanın değiştiğine insanların merhametsizliğine, vicdanının sesini işitmeyenlere, masum insanların katledilmesine, gözü yaşlı yetimlere, ağla güzel ülkem ağla…      


Bu Yazıya Tepkiniz Nedir? Bu yazı 3 yıl önce yayınlandı. 4068 Defa okundu.