Amacı ne olursa olsun yüzyıllardan beri süren bir sorunu masada müzakere ederek çözmek için başlatılan süreç çok kıymetli ve anlamlıdır. Bu sürecin başarılı olması için toplumun tüm kesimlerinin gerekli hassasiyet ve desteği sunması gerekir.
Müzakere masasında neyin konuşulduğu ve çözüm süreciyle nelerin hedeflendiği muamma. İktidar, Kürt sorunu diye bir sorun olmadığını, bunu bir terör sorunu olarak gördüğünü belirtiyor. “Devlet teröristle pazarlık yapmaz" olgusuyla hareket eden iktidar, tüm silahlı unsurların koşulsuz teslim olmasını talep ediyor.

Muhataplarının  çözüm sürecinden beklentisi  ise; başta kayyum atamalarının son bulması, görevden alınan belediye başkanlarının görevlerine iade edilmesi, kayyum atamalarının son bulması için yasal düzenlemeler yapılması, KHK ile görevlerine son verilen personelin görevlerine iade edilmesi,  eğitim ve öğretim hakkı elinde alınan öğrenciler için üniversitelerde genel af çıkarılması, ceza evlerinde bulunan siyasi mahkumların bir an önce çıkması için yasal düzenlemelerin yapılması,  demokratik bir toplum olması için iktidarın adım atarak yasal düzenlemeler yapması ve benzeri talepleri bulunmaktadır.
Eğer Kürt sorunu diye bir sorun yoksa, kiminle ve neyi müzakere ediyorsunuz? Mesele örgüt üyelerinin silah bırakmasıysa, mevcut ceza kanunları ve infaz yasalarına göre silah bırakarak teslim olanlar hakkında yapılacak işlemler zaten bellidir.
İktidarın çözüm sürecinde iki tane temel beklentisi bulunmaktadır: Birincisi Suriye’deki Kürtlerin yeni sistemde alacakları  pozisyonları ve etki alanlarını daraltarak masada etkisiz hale getirmek  ve olası bir federasyon veya özerk bölge kazanımlarını engellemektir.
İkincisi, önümüzdeki süreçte Anayasa’da yapılması düşünülen değişiklikler için zemin hazırlamak ve yapılacak seçimlerde Kürt seçmenin desteğini almak amacıyla iç cepheyi güçlendirmek; DEM Parti ve Kürt seçmeni, CHP’den uzaklaştıracak bir ortam oluşturmaktır.
Her iki taraf için de çözüm sürecinin ana unsuru; Suriye’deki Kürtlerin durumu ile Suriye’deki silahlı Kürt unsurların silah bırakıp bırakmayacağına bağlıydı.
Devletin talebi ve isteği Suriye’deki silahlı Kürt unsurlarının, koşulsuz olarak silahlarını bırakarak geçici Şam Hükümetine teslim olmalarıydı.
Masada bulunan Kürt siyasi hareketinin talebi ise; Suriye’de bulunan Kürt silahlı grupların, silahlarıyla birlikte Şam Hükümetiyle beraber yönetimde iradelerini kullanarak varlıklarını muhafaza etmeleriydi.
Halep’le başlayan ve Rojava’da sürdürülen, Kürtlerin toptan tasfiyesi ile tüm kazanımlarının ortadan kaldırılmasına yönelik girişimler, meselenin özünün ne olduğunu açık biçimde ortaya koymuştur.
İktidar çözüm sürecini başarılı bir şekilde tamamlamak istiyorsa, çözüm sürecinde yapmak istediklerini toplumun tüm kesimlerine açıkça izah etmelidir. Çözüm sürecine karşı çıkan ve destekleyenlerin neye karşı çıktıkları ve neyi desteklediklerini bilmeleri gerekir.
Kürtlerin çözüm sürecindeki beklentileri: İktidarın Kürtlerin temel sorunlarını ve beklentilerini dikkate alarak yasal düzenlemeler yapması; tüm siyasi tutukluların serbest bırakılması; KHK ile görevlerinden alınan kamu personelinin görevlerine iade edilmesi; sivil toplum örgütleri ve basın üzerindeki baskıların kaldırılmasıdır.
Kürtlerin nefes almadığı bir coğrafyada diğer toplumların  huzur ve barış içinde yaşamaları mümkün değildir.  
 01 Şubat 2026
                                                                                        Kemal ÇETİNKAYA